FATXA OTE SILVIA?

Lehengo batean beheko argazki hau topatu nuen X-Twitter sareko txio batean. Berdin dio noren txioa zen, mezulariak bainoago, normalean, mezuak izaten baitu garrantzi handiagoa; edo mezuek eta kontramezuek (txioek eta bertxioek, alegia) eta, azken finean, haietatik norberak ondorioztatu dezakeenak. Badakit, bai, oraingo X lehengo Twitter baino zeragoa dela (zerorrek jarri kalifikatiboa, irakurle), baina txiolariok bertan idatzi, kontraidatzi edo dena delakotu dezakegunak, nire ustez, balio positiboa ematen dio sare sozial honi, eta horrexegatik, hain zuzen, ez dut (oraindik) bertatik alde egin, nahiz eta Blueskyn ere zabaldu dudan kontu bat, badaezpada ere.

Oraingo honetan, argazkia agertu zuen txioari segida ematen zioten beste txio ia guztiek gauza bertsua ematen zuten aditzera: Silvia Orriols fatxa hutsa da, faxista, xenofobo eta arrazista. Eta, zergatik jakin guran, beraren kontu ofizialean sartu eta han-hemenka egin izan dituen hainbat deklarazio eta adierazpen arakatu nituen, zantzu faxisten peskizan. Ez nuen, baina, halakorik aurkitu.

Izan ere, gaur-gaurkoz, oso erraz, errazegi esaten zaio inori fatxa edo faxista dela, batik bat, norberaren ideiekin bat ez datorren horri. Baina irudipena dut Silvia hala kalifikatzen duten askotxok ez dakitela oso ongi zer den faxismoa, eta, areago, haietako bat baino gehiago ere eurak direla benetako fatxak, profil faltsu baten azpian ezkutatuta, iseka eta irainka ibiltzen direnak.

Silviak Katalunia maite du, oso. Katalanista da, edo katalan naziozalea, eta, bere herria desagertzeko zorian dagoela ikusita, ahoan bilorik gabe hasi da Katalunia katalanentzat aldarrikatzen; hau da, lehenengo eta behin, katalanak! Eta Kataluniara doan edonor, bertako esentzia, idiosinkrasia, hizkuntza eta kultura errespetatuz bertaratzeko prest baldin badago, ongi etorria izango da Katalunian; bestela, sobera dago han.

Zer du horrek guztiak faxismotik? Nork bere nortasuna, bere familiaren eta herrikideen nortasuna defendatzea faxismoa ote da? Fatxa al da bere herrialdearen inbasioa salatu eta inbasoreei aurre egin nahi diena? Eta, inbasore dioenean, Sillvia ez da Hirugarren Mundutik bizimodu hobe baten bila datozenez ari, haiekiko kudeaketa interesatuaz baizik, halakoak erabiltzen baitituzte lehenagoko inbasoreek Katalunia mundu mapatik behin betikoz ezabatzeko. Espainiar Estatuko edonondik nahiz Europako edo munduko nonahitik etorritakoak dira inbasore Silviarentzat, baldin eta Katalunian, Kataluniaren alde eta katalanez egiteko etorri ez badira.

Eta hasiak dira ahotsak entzuten (baita pintadak ikusten ere, antza) Euskal Herrian behar ote genukeen Silvia Orriols bat, Euskal Herriaren ukazioa eta bihar-etziko desagerrarazpena salatu eta bertoko inbasoreei aurre egingo diena. Noiz hasiko gara, bestela, Euskal Herria zutuntzen? Erabat eraitsita dagoenean?

Tira, irakurle, lerrook idazteagatik neuri ere direnak eta ez direnak egozten hasi aurretik, pentsaizu pixka batean horretan guztian, mesedez. Eta, noski, irainak-eta zuzen, egoki eta jator idatzirik, hau da, analfabetismorik agerian utzi gabe (#EuskaraOneanHobe).

Azken ohartxoa: Katalunia diodanean Catalunyaz ari naiz, katalanetik eta katalanez bizi den horretaz, Euskal Herria euskaratik eta euskaraz bizi dena den bezalaxe.

EUSKAL NAZIOARI, BAI?

Garai ilunak dira euskal nazioarentzat. Eta NAZIO diodanean, hizkuntza honetan bizi eta, nazioa izateaz gain, ordenamendu juridiko politikorik behinena eskuratu nahi dugun herritarron euskal nazioaz ari naiz; euskaldun euskaltzale eta nazizaleok osatzen dugun nazioaz, alegia.

Beste urte bat amaitzen eta hasten den honetan, atzera nahiz aurrera begiratzeko joera izaten dugu denok, nondik gatozen eta nora goazen asmatu nahian, zer egin dugun orain arte, eta zer egingo dugun aurrerantzean ere. Eta, nazioa garen heinean, ezer gutxi egin dugula eta dena egiteko dugula esango nuke nik. Apurka-apurka, urterik urte, gure identitatea, gure izaera, gure kultura eta hizkuntza (euskara) urtuz doa menderatuta gauzkaten estatuen mesedetan; gero eta espainolagoak eta frantsesagoak gara Hego eta Ipar Euskal Herrietan, hurrenez hurren.

Horregatik guztiagatik bada batasunerako garaia, bada sasoia naziozale-euskaltzaleok, neurri batean behintzat, ekimen eta ekintzetan batu gaitezen, nazio gisa iraungo badugu. Eta, batasun horretarako, ezinbestekoa zaigu lidertza politikoa: gehienbat EAJ eta EHBilduz ari naiz, bai, edo EHBildu eta EAJz, nahigo baduzue, berdin baitio ordenak, batasunaren emaitzak du-eta garrantzia.

Hasi berria dugun 2024. urte hau berriz ere hauteskunde urtea izango da, gutxienez, bi esparrutan: EAEko Legebiltzarrean eta Europako parlamentuan. Eta bietan ere argi eta garbi eduki behar dugu ez dugula elkarren aurka ibili behar, batzuak zein besteak ezinbestekoak baikara euskal nazioari eusteko. Atzean utzi berri dugun 2023.enean ez bezala, geure esparru geografikotik kanporako hauteskundeetan nolabaiteko batasun estrategikoa landu beharra dugu, helburu komuna baitugu hemendik kanpo: euskal nazioaren aitortza eta legitimazioa. Horretarako, baina, eskuin-ezker parametroetatik harago, baitzen gaituzten egitate politikoetan bat egin behar, indarrak batuz, eta bereizten gaituzten puntuetan, ordea, ez elkar jo, ez elkarren aurka jardun, horixe bilatzen baitute euskal nazioaren aurkariek eta etsaiek (“divide y vencerás” oso barneratuta dute eta).

Izan ere, euskaldun naziozaleok hamarraldi luzeak daramatzagu elkarrengandik bereiz, erdal(dun) menderatzaileen gozamenerako, eta horrexek dakar, gutxika-gutxika, gure nazioaren akabera, gure identitatearen galmena, euskal kulturaren eta euskararen galera. Eta, endekapen horri galga egitekotan, nahitaezkoa dugu nolabaiteko batasuna.

Ausartuko nintzateke esatera Europako hauteskundeetan, Espainiako nahiz Frantziakoetan bezala, euskal alderdien (EAJ, EHBildu, GeroaBai, EHBai) batasun estrategiko hori dagoeneko hil ala biziko kontua dela, eta, nolabait, zerrenda bateratuak aurkeztu beharko liratekeela halako erakundeetan, horrelaxe bakarrik islatuko bailitzateke euskal naziozaleon indarra eta nahia. Beste kontu bat da hauteskunde lokaletan zelan jokatu, berorietan bestelako zerak ere baitaude, euskal identitateaz gain.

Gure arteko batasuna eratzen lehenbailehen hasi ezik, jai dugu Euskal Herri gisa.

Urte naziozale on!